Niku – Krahët e një Zemre të Artë
Për Për bashkëshortin tim, Besnikun (Nikun).
Niku – Krahët e një Zemre të Artë Nuk më thua çdo mëngjes: "Të dua", Por e ndiej në gjithçka që bën për mua. Në një gjest të vogël, në një përkujdesje,
Poezi · Këngë · Ndjenja
Një faqe me poezi shqipe dhe këngë të personalizuara — krijoni një këngë për personin që dëshironi, ngarkoni këngët tuaja, ose porositni një këngë të shkruar me porosi.
Shkruani emrin, rastin dhe disa detaje — dhe merrni një këngë të plotë në shqip, të ruajtur menjëherë në galeri.
Gjenero tani →Poezitë dhe këngët e shkruara vetë nga autori i faqes, të ndara në galeri për t'u lexuar dhe për të mbetur.
Shiko poezitë →Doni një këngë të shkruar dorë për dorë për një rast të veçantë? Tregoni historinë — pjesa tjetër mbetet tek autori.
Porosit një këngë →YouTube
Poezitë dhe këngët e faqes marrin zë edhe në YouTube — ndiqni kanalin për video dhe këngët më të reja.
Dyqani
Librat dhe veprat e artit të autorit i gjeni te dyqani ynë online — vizitojeni për katalogun e plotë.
Poezi
Autori i faqes
Ka një orë ku drita rrjedh si mjaltë, · dhe shtëpitë bien në mend me dashuri. · Dritaret hapin sytë për të parë · cfare nuk u dha kurre dita të parë.
Lexo poezinë →
Autori i faqes
Nën qiellin e qetë i kthehet dita, · një heshtje e lehtë prek faqen e botës. · Rritja e mëngjesit hedh hirin e vet · mbi gjumë, mbi ujë, mbi çrregulli të vet.
Lexo poezinë →
Këngë
Për Për bashkëshortin tim, Besnikun (Nikun).
Niku – Krahët e një Zemre të Artë Nuk më thua çdo mëngjes: "Të dua", Por e ndiej në gjithçka që bën për mua. Në një gjest të vogël, në një përkujdesje,
Për Për bashkëshortin tim, Besnikun (Nikun).
Niku – Krahët e një Zemre të Artë 1 Nuk më thua çdo mëngjes: "Të dua", Por e ndiej në gjithçka që bën për mua.
Për nënë Lule
Në duart e tua u rritëm ngadalë, Me bukën e ngrohtë, me të ëmblën fjalë. Kur lodhja të zinte, na mbaje në gji, Dhe gjumin e falje për sytë tanë ti.
Për Nëna
Fjalët e tua si uji i qetë më lanë nga vuajtjet e jetës. Nënat nuk kanë qiell tjetër pos nesh, të duam sa që lindemi e sa që vdes.
Për Një miqsi e vjetër
Dëgjo si bie gjethi në tavolinën e vjetër, si merr ajri frymën e dimrit që vjen. Miqësia nuk vdes me stinët që kalojnë, ajajo mbetet si zjarri kur bie mjegulla e vjetër.